In 2025 het die Computer Science Teachers Association, in samewerking met die Kapor Foundation, sy CS Teacher Landscape-opname van 2,882 PK-12-onderwysers gepubliseer. Die syfer wat die meeste aangehaal word, is ongemaklik: 81% van daardie onderwysers het die rekenaarwetenskapklaskamer betree sonder enige rekenaaragtergrond van hul eie. Dit lees soos 'n krisis. Dit is nader aan 'n ontwerpprobleem, en ontwerpprobleme word met die regte opleiding, kurrikulum en ondersteuning reggestel.

Wat die opname werklik bevind het

Drie bevindings doen die meeste van die werk. Eerstens het 81% van die RW-onderwysers wat ondervra is, sonder enige rekenaarwetenskaplike of tegniese agtergrond by die vak uitgekom. Hulle was wiskunde-, wetenskap-, kuns- of taalonderwysers wat gevra is, of vrywillig aangebied het, om kode aan te pak. Tweedens is 50% die enigste RW-onderwyser in hul skool. Daar is geen kollega in die gang om te vra wanneer 'n les vasval nie. Derdens is die gaping wyd wanneer dit by kunsmatige intelligensie kom: 81% glo KI behoort grondliggend tot rekenaarwetenskaponderrig te wees, maar net 42% voel toegerus om dit aan te bied.

Saam gelees, is dit nie 'n tekort aan gewillige onderwysers nie. Dit is 'n tekort aan ondersteuning rondom hulle. Die volledige verslag is op die CSTA-landskapbladsy.

Waarom dit vir Suid-Afrikaanse skole saak maak

Suid-Afrika beleef dieselfde storie op 'n saamgeperste tydlyn. Die kurrikulum vir Kodering en Robotika rol tans in KABV in, en die onderwysers wat gevra word om dit aan te bied, is oorweldigend nie rekenaarwetenskaplikes nie. Hulle is die graad 5-klasonderwyser, of die Lewensvaardighede-onderwyser wat goed is met rekenaars. Die CSTA-syfers beskryf hulle goed.

Die bevinding oor isolasie maak hier die meeste saak. 'n Enkele RW-onderwyser in 'n gebou, dikwels deeltyds op die vak, dra die hele ding: toerusting, kurrikulum, nasienwerk en die ouers se vrae. Voeg beurtkrag, ongelyke bandwydte en knap begrotings by, en die werk word nog swaarder. Niks hiervan beteken die onderwyser is ondergekwalifiseer nie. Dit beteken die skool het die steierwerk rondom 'n nuwe vak te dun gebou.

Wat om daaraan te doen

Die opname wys op oplossings wat binne 'n skool se beheer is. Jy hoef nie 'n rekenaarwetenskaplike aan te stel nie. Jy moet isolasie verminder en die onderwyser 'n ruggraat gee om van af klas te gee.

• Gee die onderwyser 'n opeenvolgende kurrikulum, nie 'n hoop aktiwiteite nie. 'n Week-vir-week-pad verwyder die daaglikse wat-leer-ek-nou-volgende-besluit. 'n Gestruktureerde kurrikulum doen meer vir 'n niespesialis as enige enkele slim les.
• Laat onderwysers oefen voordat hulle optree. Die meeste van die angs kom daarvan om iets nuuts voor dertig kinders te doen. 'n Blaaiersimulator laat 'n onderwyser toe om 'n volle les te repeteer sonder toerusting en sonder elektrisiteit; jy kan gedurende 'n vry periode een in die blaaier probeer.
• Breek die een-onderwyser-isolasie. Koppel jou RW-onderwyser aan 'n eweknie by 'n ander skool, of bring periodieke ondersteuning van buite in. Gestruktureerde skooldiens bestaan juis sodat die alleenonderwyser nie die enigste verdedigingslinie is nie.
• Begroot vir onderdele en opsteltyd, nie net vir stelle nie. 'n Klasstel wat half werk, knou vertroue vinnig. Begroot ongeveer 10 tot 15% van die stelkoste vir onderdele, en gee die onderwyser betaalde opsteltyd voor kwartaal een.
• Hanteer KI as 'n onderwerp om saam te leer. Met net 42% van onderwysers wat gereed voel, is die eerlike stap om saam met leerders te leer eerder as om kundigheid voor te gee.

Waar verskaffers verantwoordelikheid dra

As 81% van jou kliënte niespesialiste is, is dit nie 'n produk om 'n stel te oorhandig en sterkte te sê nie. Dit is 'n troonafstand. Die opname is werklik 'n opdrag aan almal wat aan skole verkoop: die gereedskap moet die onderwyser leer, nie net die kind nie.

In die praktyk beteken dit 'n paar dinge. Lesse moet geskrewe genoeg wees dat 'n senuweeagtige onderwyser hulle koud kan aanbied, met antwoordsleutels en notas oor algemene foute. Hardeware moet grasieus faal en herstelbaar wees. En daar moet 'n manier wees om sonder die fisiese stel te oefen, want die eerste plek waar 'n les breek, is by die opstel. Ons eie benadering steun op een bord oor alle vlakke heen, die sheenbot∞, gepaar met 'n simulator sodat die plastiek en die blaaier dieselfde optree. Watter handelsmerk 'n skool ook al kies, beoordeel dit op hoeveel dit die las op daardie enkele, niespesialis-onderwyser verlig.

Die kernboodskap

Die CSTA-opname is nie 'n oordeel oor onderwysers nie. Dit is 'n beskrywing van 'n jong vak wat sy ondersteuningstrukture ontgroei het. Die meeste RW-onderwysers het nooit rekenaarwetenskap studeer nie, die helfte werk alleen, en die meeste voel onvoorbereid vir KI. Elkeen daarvan is herstelbaar met kurrikulum, oefening, verbinding en eerlike gereedskap. Skole wat daardie steierwerk bou, behou gewoonlik hul RW-onderwysers. Dié wat 'n stel oorhandig en wegstap, bly hulle verloor.

Algemene vrae

Het jy 'n graad in rekenaarwetenskap nodig om kodering en robotika aan te bied?

Nee. Die CSTA-data wys die teenoorgestelde is die norm: vier uit vyf RW-onderwysers kom uit 'n ander vak. Wat 'n goeie klas voorspel, is 'n opeenvolgende kurrikulum, tyd om voor te berei en iemand om te vra, nie 'n spesifieke kwalifikasie nie.

Hoe ondersteun jy die enigste RW-onderwyser in 'n skool?

Koppel hulle na buite en gee hulle 'n ruggraat om van af klas te gee. 'n Gedeelde kurrikulum, 'n eweknie by 'n ander skool en periodieke hulp van buite verander 'n alleenrol in 'n ondersteunde een. Oefengereedskap help ook, want dit laat 'n solo-onderwyser toe om 'n les te toets voordat dit lewendig aangebied word.

Behoort niespesialis-onderwysers hoegenaamd KI aan te bied?

Ja, versigtig. Aangesien die meeste onderwysers sê KI hoort in rekenaarwetenskap maar min gereed voel, is die praktiese roete om klein te begin en saam met leerders te leer, deur gestruktureerde lesse te gebruik eerder as om voor die klas te improviseer.