Om meisies by robotika te betrek, is selde die moeilike deel. Om hulle daar te hou, is waar baie programme stilweg grond verloor. Die benaderings waarby navorsingsingeligte praktyk aanhou terugkeer, is maklik om te noem en moeiliker om goed uit te voer: meisies bly wanneer die vertrek voel of dit vir hulle gemaak is, wanneer projekte 'n punt het buiten die toestelletjie, wanneer hulle mense soos hulleself reeds die werk sien doen, en wanneer die groep om hulle hulle nie die uitsondering maak nie. Niks hiervan verg 'n aparte "meisiesweergawe" van robotika nie. Dit verg die gewone weergawe, met meer sorg aangebied.

Behoort kom voor die moeilike uitdaging

Die eerste sessie stel die toon vir die kwartaal. Die algemene openingsvraag, "wie hier weet reeds hoe om te kodeer?", gee status aan die twee of drie kinders wat tuis gepeuter het, en in die meeste vertrekke is daardie kinders seuns. 'n Meisie wat nuut is, lees daardie oomblik vinnig en plaas haarself onder "nie vir my nie."

Identiteitsveiligheid is die oplossing. Rig die eerste sessie so in dat almal by nul begin en 'n klein sukses vinnig aanbreek. Gee 'n taak wat enige beginner in die eerste twintig minute kan voltooi, soos om 'n lig te laat flikker of 'n zoemer op 'n knoppie te laat reageer. Paar leerders doelbewus eerder as om vriendegroepe hulself te laat sorteer, en vermy dit om een meisie alleen in 'n groep seuns te laat sit. Die doel is nie om die uitdaging te verlaag nie. Dit is om te sorg dat die uitdaging ná die gevoel van behoort land, nie voor dit nie.

Gee die bou 'n doel

"Laat die motor draai" boei 'n smal snit kinders. "Bou iets wat Gogo herinner om haar pille te drink," of "meet of die klaskamer te warm is om in te konsentreer," trek 'n veel wyer groep in, meisies ingesluit. Die robot word 'n manier om 'n mens te help of 'n probleem op te los, nie 'n doel op sigself nie.

Raam projekte rondom water, gesondheid, veiligheid, die tuin of die klaskamer, en laat leerders kies watter probleem hulle wil aanpak. 'n Bord wat die werklike wêreld aanvoel, sy lig, klank, temperatuur en beweging, maak hierdie soort werk moontlik in plaas van teoreties. Wanneer 'n kind na haar toestel kan wys en kan sê waarvoor dit is en wie dit help, het sy 'n rede om volgende week terug te kom.

Rolmodelle wat hulle werklik kan voorstel

'n Plakkaat van 'n beroemde wetenskaplike doen minder as wat die meeste skole hoop. Wat 'n huiwerige leerder roer, is 'n naby-eweknie: die Graad 11-meisie wat verlede kwartaal die lynvolger gebou het, 'n ouer niggie wat ingenieurswese studeer, 'n vrou van 'n plaaslike maatskappy wat vir twintig minute inloer. Hoe nader die model aan die kind se eie lewe is, hoe makliker is dit om te dink "ek kan dit wees."

Maak rolmodelle op praktiese maniere sigbaar. Laat meisies hul projekte by saalbyeenkoms demonstreer, nooi oud-leerders terug om 'n stasie te beman, en plaas die name en gesigte van vroue wat in die veld werk waar leerders hulle gereeld sal sien. Verteenwoordiging op die muur maak saak. Verteenwoordiging in die vertrek maak meer saak.

Gemeng, net-meisies, of albei?

Daar is hier 'n werklike afruiling en geen enkele regte antwoord nie. Net-meisies-ruimtes kan die sosiale koste van probeer en misluk verlaag, wat die meeste saak maak in die vroeë hoërskooljare wanneer die vrees om dwaas te lyk op sy hoogste is. Hulle maak dit makliker vir 'n stiller leerder om die sleutelbord te vat in plaas van om dit vir die luidste persoon aan die tafel te gee.

Die risiko is dat permanente skeiding kan aandui dat robotika nie "regtig" vir meisies is nie, en dit berei hulle nie voor vir die gemengde spanne wat hulle in kompetisies en, later, by die werk sal teëkom nie. 'n Middeweg werk vir baie skole. Gebruik 'n net-meisies-toegangspunt, soos 'n beginnersklub of 'n vakansiewerkswinkel, om selfvertroue te bou, en skuif leerders dan in gemengde projekspanne sodra daardie selfvertroue gevestig is. Hou dop hoe die gemengde spanne werklik funksioneer, en tree op oor wie die gereedskap vashou en wie uiteindelik notas neem.

'n Praktiese pad vir ouers en onderwysers

Die stappe wat 'n meisie inkry en haar daar hou, is gewoon en goedkoop. Hier is 'n kontrolelys waarop jy hierdie kwartaal kan optree:

• Begin met 'n enkele lae-druk-sessie eerder as 'n kwartaallange inskrywing. 'n Eenmalige proefklas laat haar die water toets sonder om haar te verbind daartoe om "die robotikakind" te wees.
• Gebruik die Julie-vakansie. 'n Kort vakansiewerkswinkel kan as 'n meisievriendelike aanloop dien voordat sy by 'n weeklikse klas aansluit.
• Vra "wat het jy gemaak?" en "vir wie is dit?", nie "was jy die enigste meisie?" nie. Die tweede vraag maak haar weer van voor af die uitsondering.
• Laat haar tuis aanhou peuter. 'n blaaiersimulator beteken sy kan bou en toets sonder om 'n stel te besit, sodat 'n goeie Saterdagsessie nie teen die volgende les koud geword het nie.
• Gee die ouer kinders 'n volgende sport. 'n Kompetisiespan soos 'n FTC-span verander 'n stokperdjie in 'n doelwit, 'n rol, en 'n groep spanmaats wat verwag dat sy opdaag.
• Beskerm die uitvaljare. Wanneer belangstelling aan die begin van hoërskool wankel, voeg verantwoordelikheid by eerder as druk: maak haar die span se dataleier, of die een wat die volgende groep oplei.

Kernboodskap

Jy het nie 'n spesiale kurrikulum nodig om meisies in robotika te hou nie. Jy het 'n gevoel van behoort voor die moeilike uitdaging nodig, projekte met 'n menslike doel, rolmodelle naby genoeg om voor te stel, en 'n eerlike keuse oor die groepopset. Kry daardie vier reg en behoud sorg vir 'n groot deel van homself. Die res is om op te daag, week ná week, en te sorg dat die meisie wat nuuskierig ingekom het, steeds 'n rede het om terug te kom.

Algemene vrae

Op watter ouderdom moet 'n meisie met robotika begin?

Wanneer sy ook al nuuskierigheid toon. Baie kinders begin rondom sewe of agt met blokgebaseerde kodering en eenvoudige bouwerk, maar daar is geen verkeerde ouderdom om te begin nie. Die belangriker vraag is of die eerste sessie verwelkomend is, nie of sy die "regte" ouderdom is nie.

My dogter sê robotika is vervelig. Is dit die moeite werd om aan te dring?

Dikwels beteken "vervelig" "ek kon nie die punt sien nie" of "ek het nie gevoel ek hoort nie." Voordat jy tou opgooi, probeer 'n doelgerigte projek wat sy self kies, of 'n ander groepopset. 'n Enkele sessie in 'n warmer vertrek kan die uitspraak verander.

Het ons 'n duur stel nodig om te begin?

Nee. 'n Simulator of 'n geleende klasstel is genoeg om uit te vind of die belangstelling werklik is. Bewaar die hardeware-uitgawe vir wanneer sy verbind is, en begroot 'n bietjie ekstra vir onderdele, wat altyd wegraak.