Op 21 Augustus 2025 het Sheen deelgeneem aan 'n werkswinkel wat byeengeroep is om moontlike internasionale samewerking oor Kaapstad se tegnologie- en onderwysekosisteem te verken.

Die onglansryke mylpale

Die meeste inskrywings op hierdie tydlyn is fotogenies: kinders wat robotte bou, 'n mensvormige robot wat op 'n tafel loop, 'n vennootskapsooreenkoms wat onderteken word. Hierdie een is 'n groep volwassenes wat in 'n binnehof staan en gesels, en ons het dit doelbewus ingesluit.

Byna alles wat later 'n program word, begin in so 'n vertrek. 'n Skoolvennootskap, 'n kurrikulumproeflopie, 'n verskaffingsreëling, 'n gesamentlike tender — nie een van hulle begin met 'n kontrak nie. Hulle begin wanneer iemand 'n probleem spesifiek genoeg beskryf dat 'n vreemdeling dit herken.

Waarvoor hierdie gesprekke eintlik is

Dit is maklik om swak oor internasionale samewerking in onderwystegnologie te praat. Die patroon wat nie werk nie, is welbekend: 'n oplossing wat vir een konteks ontwerp is, word na 'n ander uitgevoer, die aannames reis onsigbaar saam, en die proeflopie eindig stilweg wanneer die befondsing eindig.

Die gesprekke wat die moeite werd is, is dié wat die ander kant toe gaan — wat begin by wat waar is in die vertrek waarin jy staan:

• Wat is die werklike beperking? In baie Suid-Afrikaanse klaskamers is dit nie geesdrif of vermoë nie. Dit is toegang tot toestelle, bandwydte, onderwysertyd en die koste om 'n gebreekte stel te vervang.
• Wie doen dit reeds? Om 'n bestaande plaaslike poging met buitelandse geld te dupliseer, is 'n algemene en duur fout.
• Wat oorleef ná die proeflopie? 'n Program wat van besoekende kundigheid afhang, is 'n demonstrasie, nie 'n vermoë nie.
• Wie is aanspreeklik wanneer dit breek? Ondersteuning en herstel is die deel van edtech wat niemand afneem nie en wat almal nodig het.

Waar ons in 'n ekosisteem sit

Sheen bou hardeware, skryf kurrikulum en bedryf klaskamers. Daardie kombinasie is ongewoon en dit is die rede waarom ons hierdie vertrekke nuttig vind: ons kan konkreet sê wat wel en nie werk in 'n Wes-Kaapse skoollaboratorium op 'n Dinsdagoggend nie, want ons was in een.

Wat ons in ruil daarvoor soek, is die bereik wat ons nie het nie — departemente, universiteite, navorsingsfasiliteite en befondsers wat 'n werkende program voor veel meer leerders kan plaas as wat 'n maatskappy van ons grootte alleen kan bereik.

As jy iets in hierdie ruimte bou en 'n vennoot wil hê wat aan die klaskamerkant daarvan werk, kontak ons.