Rekenaarmatige denke is 'n manier om probleme op te los: jy breek 'n groot taak in kleiner dele op, soek na patrone, ignoreer die detail wat nie saak maak nie, en skryf 'n duidelike stel stappe uit wat enigiemand kan volg. Dit is 'n denkvaardigheid, nie 'n tikvaardigheid nie, en dit werk of daar nou 'n rekenaar in die vertrek is of nie. As jou kind al ooit wasgoed volgens kleur gesorteer het of die vinnigste stap skool toe beplan het, het hulle reeds begin.

Probleemoplossing eerste, skerms tweede

Die frase klink tegnies, maar die idee is oud. Lank voor rekenaars het ingenieurs, kokke en werktuigkundiges dieselfde skuiwe gebruik om van 'n deurmekaar probleem by 'n betroubare uitkoms te kom. Wat rekenaars bygevoeg het, was 'n eis om presiesheid: 'n masjien doen presies wat jy sê, in presies die volgorde waarin jy dit sê, dus misluk slordige instruksies hardop. Daarom oorleef die vaardigheid enige enkele taal of gereedskapstuk. Die Python of blokgebaseerde doek wat jou kind vanjaar gebruik, sal oor tien jaar anders lyk. Die gewoonte om helder oor 'n probleem te dink, sal nie.

Die vier gewoontes, by die kombuistafel

Jy kan al vier oefen met niks meer as 'n potlood of 'n padkos-toebroodjie nie. Probeer om hulle hardop te benoem sodat jou kind die woordeskat hoor.

• Ontbinding — om 'n werk in dele op te breek. Om 'n skoolkosblik te maak, is eintlik vier kleiner werke: kies die kos, berei dit voor, draai dit toe, pak die tas. Groot probleme voel minder skrikwekkend sodra hulle 'n kort lys is.
• Patroonherkenning — om raak te sien wat herhaal. 'n Beurtkragskedule, die sewe- en agt-maal-tafels, die manier waarop 'n gunsteling-resep verdubbel. Sodra jy die patroon sien, kan jy die volgende stap voorspel in plaas daarvan om dit elke keer van voor af uit te werk.
• Abstraksie — om die detail te ignoreer wat nie vir die taak op hande saak maak nie. 'n Kaart laat elke boom en slaggat uit en bring jou steeds huis toe, omdat dit net hou wat jy nodig het. Om te besluit wat om weg te laat, is 'n werklike vaardigheid.
• Algoritmes — 'n duidelike, geordende stel stappe. 'n Resep is 'n algoritme. So ook die oggendroetine op die yskas. Goeies is presies genoeg dat iemand anders hulle kan volg en dieselfde uitkoms kry.

Rekenaarmatige denke teenoor kodering

Dit is die vraag wat die meeste ouers eintlik beantwoord wil hê, dus laat ons dit reguit stel: hulle is nie dieselfde ding nie. Rekenaarmatige denke is die redenering. Kodering is een manier om daardie redenering neer te skryf sodat 'n masjien dit kan laat loop. 'n Kind kan 'n heeltemal goeie algoritme op papier beplan en dan die eerste keer wat hulle dit tik teen 'n fout vasloop, en nege uit tien kere is die fout 'n gaping in die denke, nie 'n spelfout in die kode nie.

Daardie volgorde maak saak vir hoe jy help. Wanneer ons beginners leer, werk ons eers die denke uit, dikwels op 'n blokgebaseerde doek waar stappe soos legkaartstukke inmekaarklik en daar geen kommapunte is om oor te struikel nie. 'n Fisiese bord soos die sheenbot infinity gee die algoritme dan iets werkliks om te beheer, sodat 'n fout in die logika wys as 'n robot wat die verkeerde kant draai eerder as 'n rooi foutboodskap. Koderingsintaksis kom later, sodra die denke vas staan.

Hoe om dit tuis te bou

Niks hiervan het 'n toestel of 'n intekening nodig nie. 'n Paar klein gewoontes oor 'n kwartaal doen meer as een intense naweek.

• Wanneer jou kind iets verduidelik, vra hulle om dit te verduidelik asof aan iemand wat dit nog nooit gedoen het nie. Dit dwing ontbinding af.
• Kies een huistaak hierdie week en skryf dit saam as genommerde stappe, volg dan die stappe presies, foute en al.
• Jag een patroon per week: bustye, sportwedstryde, die manier waarop pryse skaal wanneer jy in massa koop.
• Wanneer instruksies misluk, laat hulle ontfout. Maak die stappe saam reg in plaas daarvan om stilweg oor te neem. Ontfouting is waar die meeste van die leer lê.
• Hou sommige dae skermvry. Die vier gewoontes is die sterkste wanneer hulle nie aan 'n bepaalde toepassing gekoppel is nie.

Waarheen dit volgende gaan

As jou kind van hierdie soort denke hou, gee 'n gestruktureerde kursus dit iewers om te groei, van legkaarte op papier tot die bou van werklike projekte stap vir stap. Ons Kaapstadse akademie is rondom hierdie vier gewoontes gebou eerder as rondom enige enkele taal, en 'n gratis proefles is die maklikste manier om te sien of dit vir jou kind klik voordat jy jou tot enigiets verbind. Hoe ook al, die doel bly dieselfde: 'n jong mens wat na 'n moeilike, deurmekaar probleem kan kyk en dit kalm kan opbreek in stappe wat hulle kan oplos.