Die kommer agter "te veel skermtyd" is selde die skerm self. Dit is die passiwiteit: 'n kind wat 'n uur lank outospeel-video's kyk of blaai, sit uiteindelik met niks wat hulle gemaak het nie en niks wat hulle geleer het nie. Praktiese kodering draai dit om. Die skerm word 'n hulpmiddel wat gerig is op iets wat die kind bou, en wanneer die sessie eindig, is die resultaat 'n robot op die tafel, nie net 'n toegemaakte app nie.

Die werklike probleem is passiewe verbruik

'n Nuttige toets is om te vra wie vir wie voorskryf. Wanneer 'n voer besluit wat volgende speel, word die kind gevoer. Wanneer 'n kind 'n paar reëls skryf om 'n wiel te laat draai of 'n lig te laat flikker, gee die kind die masjien opdragte. Dieselfde toestel, teenoorgestelde houding. Om skermtyd net volgens die horlosie te beoordeel, mis dit. Twintig minute se gedagtelose blaai en twintig minute wat spandeer word om 'n lynvolgende robot te ontfout, is nie dieselfde twintig minute nie.

Die doel is dus nie nul skerms nie. Dit is om die balans van verbruik na maak te verskuif, sodat meer van die tyd voor 'n skerm iets agterlaat.

Hoe "bouende" skermtyd lyk

In kodering en robotika is die skerm 'n middel, nie die bestemming nie. 'n Kind sleep of tik instruksies, maar die beloning gebeur in die vertrek: 'n motor draai, 'n sensor reageer, 'n klein robot ruk weg van die rand van die tafel. Die fisiese uitset is wat dit laat vassteek. Dit het ook 'n natuurlike eindpunt. Die kode werk, die robot doen die ding, en die kind stap weg met 'n resultaat in plaas van 'n eindelose voer.

Jy het nie hardeware nodig om te begin nie. 'n Webblaaiergebaseerde blokredigeerder soos ons gratis blokkoderingsandput laat 'n kind egte programme skryf en 'n gesimuleerde bord sien reageer, wat 'n goedkoop manier is om te sien of die belangstelling daar is. Wanneer dit is, skuif 'n fisiese stel wat om die sheenbot∞-bord gebou is dieselfde vaardighede van die skerm af na die lessenaar toe.

Eenvoudige reëls wat die balans behou

Jy het nie 'n starre rooster nodig nie. 'n Paar gewoontes doen die meeste van die werk:

• Skei maak van kyk. Tel kreatiewe skermtyd soos kodering, bou of ontwerp anders as passiewe blaai, en beskerm die maaktyd eerste.
• Vra vir die uitset. Sluit 'n sessie af deur die kind te laat wys wat hulle gemaak het, nie wat hulle gekyk het nie. As daar niks is om te wys nie, was dit waarskynlik verbruik.
• Hou dit sosiaal. Om langs 'n broer of suster of in 'n klein groepie te bou, klop alleen-blaai, want die gesels en probleemoplossing is die helfte van die waarde.
• Stel 'n stoppunt, nie net 'n tydhouer nie. "Totdat die robot links draai" eindig by 'n voltooide ding, wat 'n gesonder grens is as "nog dertig minute".
• Wees die voorbeeld. Koeler herfsmiddae hierdie kwartaal is 'n goeie rede om saam te gaan sit en iets aan die gang te kry eerder as dat elkeen na 'n aparte toestel terugtrek.

Waar om te begin

As jy die maak-kant wil probeer sonder om jou te verbind, is 'n enkele proefklas die druklose ingang. 'n Kind kry 'n robot in een sessie aan die beweeg, en jy kan sien of hulle inleun. Die vakansiewerkswinkels oor die komende Junie- en Julie-vakansie is nog 'n opsie vir 'n langer, skermligte tydperk. Hoe ook al, die doel bly dieselfde: minder tyd waarin 'n skerm jou voer, en meer tyd waarin jy een gebruik om iets werkliks te bou.