Baie sterk skoolrobotikaklubs word gelei deur onderwysers wat nie kan kodeer nie. Die persoon wat die klub bestuur is dikwels 'n aardrykskunde-, kuns- of lewensoriënteringonderwyser wat vrywillig aangemeld het, 'n boks stelle in die hand gestop is en dit al doenende uitgewerk het. Jy het nie 'n graad in rekenaarwetenskap nodig om dit goed te doen nie. Jy het 'n manier nodig om net effens voor jou leerders te bly, 'n plan wat hulle in die middel van die werk plaas, en 'n kort lysie mense om te bel wanneer iets breek.

Kortliks

• Fasiliteer, moenie doseer nie. Jou werk is om leerders los te maak en aan die beweeg te hou, nie om elke antwoord vooraf te ken nie.
• Bly een les voor. Doen elke bou self die week vantevore, en skryf neer wat verkeerd geloop het.
• Werf leerlingtegnici. Twee of drie leerders kan laai, kabels en eerstelynontfouting hanteer.
• Doen projekte, nie praatjies nie. Stel 'n uitdaging met 'n eenvoudige rubriek en laat leerders hul eie pad vind.
• Moenie ooit die enigste bron van hulp wees nie. Leun op verskafferopleiding, vakansiewerkswinkels en aanlyn gemeenskappe.

Verander eers die posbeskrywing

Die grootste verskuiwing is in die kop. 'n Robotikaklub het nie 'n dosent voor in die klas nodig wat kode verduidelik nie. Dit het 'n fasiliteerder nodig wat die vertrek produktief hou. Dink aan 'n sportafrigter wat nooit self 'n beroepspeler was nie. Hulle stel oefeninge op, kyk noukeurig, vra goeie vrae, en tree in wanneer iemand vasval. Hulle hoef nie die beste voorspeler op die veld te wees om een te ontwikkel nie.

Sodra jy aanvaar dat jy die afrigter is en nie die ster nie, val die druk weg. Jy mag sê dat jy nie weet nie en voorstel dat julle dit saam uitvind. Leerders volg 'n onderwyser na wat kalm, nuuskierige ontfouting voorleef, en hulle vries in die teenwoordigheid van een wat maak asof sy alles weet.

Bly een les voor

Dit is die hele kunsie, en dit is doelbewus vervelig. Jy hoef nie die vak te bemeester nie. Jy moet een week voor die klas wees. Sit elke week dertig tot veertig minute en doen presies die bou wat jou leerders gaan aanpak. Tik die kode, laat dit loop, breek dit, maak dit reg. Hou drie dinge by soos jy gaan:

• 'n Skermkiekie of foto van die werkende resultaat, sodat jy weet hoe klaar lyk.
• 'n Kort lysie van dinge wat verkeerd geloop het. Die foute wat jy maak, is byna presies dié wat jou leerders gaan maak.
• Twee of drie kontrolepuntvrae wat jy kan vra om 'n vasgevalle groep aan te por sonder om die antwoord te gee.

Blokgebaseerde kodering maak dit haalbaar vir 'n nie-spesialis. Om blokke saam te sleep verwyder die tikfoute en ontbrekende leestekens wat tyd opvreet in 'n tekstaal, sodat jy op die logika en die bou kan fokus eerder as op sintaksis.

Werf leerlingtegnici

Jy kan nie by tien tafels gelyk wees nie, so moenie probeer nie. Elke klub het 'n paar leerders wat vooruitsnel en vroeg klaarmaak. Gee hulle 'n werk. Stel twee of drie leerlingtegnici op 'n roterende basis aan, en maak dit 'n posisie van aansien eerder as 'n straf vir vinnig wees.

Tegnici hanteer die take wat andersins jou les sou opsluk: stelle laai voor die sessie, kabels sorteer, batterye nagaan, en eerste hulp verleen wanneer 'n groep se robot nie wil beweeg nie. 'n vra drie, dan my-reël werk goed. Leerders vra 'n buurman, dan 'n tegnikus, dan jou. Teen die tyd dat 'n probleem by jou uitkom, is dit gewoonlik 'n regte een wat jou aandag werd is, en die halwe klas het op pad daarheen ontfouting geoefen. Dit is nie om werk af te laai wat jy self behoort te doen nie; om 'n oplossing aan 'n maat te verduidelik is een van die kragtigste maniere om te leer, so jou tegnici wen die meeste van almal in die vertrek.

Doen projekte, nie lesings nie

'n Kwartaal van stap-vir-stap-werkkaarte leer afskryf. 'n Kwartaal van projekte leer probleemoplossing, en dit versteek stilweg die feit dat jy nie 'n kenner is nie, want daar is geen enkele draaiboek wat jy kan verbrou nie. Gee 'n doel en 'n beperking, en staan dan uit die pad.

Goeie beginneruitdagings is fisies en maklik met die oog te beoordeel: 'n robot wat 'n plakbandlyn volg, 'n inbraakalarm wat op beweging reageer, 'n toestel wat die temperatuur wys en waarsku wanneer 'n vertrek te warm word. Leerders kan self sien of dit werk, wat beteken jy hoef nie die skeidsregter van korrektheid te wees nie.

'n Eenvoudige rubriek klop 'n regte antwoord

Omdat daar nie 'n enkele korrekte oplossing is nie, merk die proses eerder as 'n modelantwoord. 'n Rubriek wat enige onderwyser kan toepas, kan vier dinge gelyk punte gee: werk dit, is die kode netjies en gemerk, het die groep dit getoets en verbeter, en kan hulle verduidelik hoe dit werk. Daardie laaste kolom tel die swaarste. 'n Groep wat 'n beskeie lynvolger kan verduidelik, verstaan meer as 'n groep met 'n spoggerige robot wat hulle afgeskryf het en nie kan beskryf nie.

Om toerusting te kies wat jy werklik kan ondersteun

Ondersteuning is makliker wanneer jy standaardiseer. Kies een bordtipe vir die hele klub eerder as 'n rak vol gemengde hardeware, sodat elke probleem wat jy oplos op elke tafel van toepassing is. Verkies stelle met sterk blokkodering, duidelike gidse en onderdele wat jy plaaslik kan herbestel. 'n Beginnervriendelike bord soos die sheenbot∞ hou 'n eerste kwartaal oor sensors, motors en ligte eerder as oor sintaksis. Begroot ongeveer 10 tot 15 persent van die stelkoste vir ekstra kabels, batterye en 'n paar plaasvervangeronderdele, want kabels gee eerste in en altyd op die slegste oomblik.

Hoe jy die toerusting ontplooi, tel net soveel as watter stel jy koop. Drie algemene modelle:

Model	Wat jy nodig het	Goed vir	Pas op vir
Gedeelde klasstel, leerders in pare	Minder stelle, een bordtipe, 'n bergingsboks	Knap begrotings en 'n eerste jaar	Een leerder kan oorheers; wys 'n bestuurder en 'n navigator aan en ruil hulle om
Een stel per leerder	Meer stelle, meer laai en berging	Kleiner of ouer, selfversekerde groepe	Hoër uitgawe en meer hardeware om elke week in stand te hou
Skerm eerste, hardeware later	Net die rekenaarlaboratorium wat jy reeds het	Om belangstelling te toets voordat jy begroting verbind	Leerders wil gou die fisiese bou hê, so beplan die oorskakeling vroeg

As jy nie seker is of die belangstelling sal hou nie, is 'n gedeelde klasstel van omtrent tien stelle met leerders in pare die veiligste manier om te begin, en jy kan later na een-tot-een groei. Wanneer jy gereed is om te koop, is 'n verskaffer wat ook kurrikulum en ondersteuning bied meer werd as die goedkoopste boks; jy kan sien hoe 'n klasstel lyk in die winkel.

Moenie ooit die enigste bron van hulp wees nie

Die vinnigste manier om uit te brand is om die enkele punt van kennis vir die hele klub te wees, so bou 'n ondersteuningsnetwerk voordat jy dit nodig kry. Verskafferopleiding is die mees direkte roete. 'n Goeie verskaffer bied sessies vir onderwysers aan, nie net vir leerders nie, en kan 'n senuweeagtige eerste-keer-aanbieder in een middag selfversekerd kry. Deur 'n gratis proefles te bespreek kan jy sien hoe 'n sessie werklik gefasiliteer word voordat jy jou eie bou, en die winter-vakansiewerkswinkels in Julie is 'n goeie plek om gretige leerders heen te stuur of om self by te sit en die kryte te leer. Aanlyn gemeenskappe van onderwysers en makers is die ander pilaar; byna elke bedradingsprobleem of blok-logika-raaisel wat jy teenkom, is reeds deur iemand anders opgelos en neergeskryf.

'n Werkbare sessievorm

Hou elke sessie op dieselfde ritme sodat leerders vinnig settel en jy minder energie aan die bestuur van die vertrek bestee. 'n Klubsessie van veertig minute kan verloop as vyf minute om op te som en die uitdaging te stel, dertig minute van praktiese bou terwyl jy en die tegnici rondbeweeg, en vyf minute vir twee groepe om vordering te wys en een ding te noem wat hulle volgende week gaan probeer. Laai die stelle die vorige dag, want om op 'n aanvulling tydens die byeenkoms staat te maak is 'n dobbelspel wanneer beurtkrag op klubmiddag toeslaan.

Wegneemgedagte

Jy hoef nie 'n rekenaaronderwyser te wees om 'n robotikaklub te bestuur waarvan leerders hou nie. Jy moet ophou optree as die kenner en begin werk as die afrigter. Bly 'n week voor, gee werklike verantwoordelikheid aan leerlingtegnici, bou die kwartaal rondom projekte met 'n eenvoudige rubriek, en hou 'n ondersteuningsnetwerk binne bereik. Die kodering-en-robotikakurrikulum wat Suid-Afrikaanse skole bereik, was nooit net vir spesialiste bedoel nie, en die klubs wat floreer is gewoonlik dié waar die volwassene in die vertrek ook leer.

Gereelde vrae

Moet ek weet hoe om te kodeer voordat ek begin?

Nee. Jy moet bereid wees om die weeklikse bou aan te pak voordat jou leerders dit doen, en om een les voor te bly. Blokgebaseerde kodering verwyder die meeste van die tikfoute, sodat jy saam met die klub kan leer eerder as jare voor hulle uit.

Wat as 'n leerder meer weet as ek?

Beskou dit as 'n geskenk. Maak daardie leerder 'n tegnikus of 'n mentor vir 'n tafel. Jou waarde is nie beter kennis nie; dit is struktuur, billikheid, tempo en om die hele vertrek aan die beweeg te hou. 'n Klub loop meer op organisasie as op kundigheid.

Hoeveel stelle het ek nodig om te begin?

'n Gedeelde stel van omtrent tien stelle met leerders wat in pare werk pas die meeste beginnersklubs. Standaardiseer op een bordtipe sodat elke oplossing wat jy leer herbruikbaar is, en hou 'n klein voorraad ekstra kabels en batterye sodat een fout nie die sessie stopsit nie.

Hoe lank moet 'n klubsessie wees?

Omtrent veertig minute tot 'n uur werk goed. Lank genoeg om iets te bou en te toets, kort genoeg om gefokus te bly na 'n vol skooldag. 'n Voorspelbare struktuur van opsom, bou en deel help meer as ekstra tyd op die horlosie.

Waar kry ek hulp wanneer iets breek?

Begin by jou verskaffer se opleiding en gidse, dan by aanlyn onderwyser- en makergemeenskappe. Om verskafferopleiding of 'n werkswinkel vroeg in die jaar te bespreek betaal terug, want jy ontmoet die lastige probleme in 'n kalm omgewing eerder as voor 'n vasgevalle klas.