Wanneer die begroting klein is, is die eerlike antwoord op "wat koop ons eerste" dít: minder goeie stelle, gedeel tussen leerders, en gratis sagteware wat loop op die rekenaars wat julle reeds besit. Jy het nie een robot per kind nodig om kodering en robotika goed te onderrig nie. Jy het duursame hardeware, 'n sinvolle deelverhouding, en 'n klein voorraadjie onderdele nodig. Al die res kan wag totdat die projekte dit eis.

Begin by die sagteware, want dit kos niks

Gratis blokkoderingsredigeerders en skermsimulators is die goedkoopste wins in die vertrek. Hulle loop op die verouderende laboratorium-rekenaars wat die meeste skole reeds het, en hulle laat leerders volgorde, lusse en voorwaardes oefen voordat 'n enkele stel uit die doos kom. Dít maak in Suid-Afrika om 'n praktiese rede saak: wanneer beurtkrag toeslaan en niks gelaai is nie, hou 'n simulator op 'n skootrekenaar die les aan die gang. Begin elke nuwe groep vir 'n week of twee op die skerm, en beweeg dan na hardeware sodra die basiese beginsels vas is. Dit beskerm ook jou stelle: leerders wat 'n lus reeds verstaan, is sagter met die bord wanneer dit uiteindelik opdaag, en jy vervang minder gebreekte onderdele oor die jaar heen.

Koop minder, beter stelle en deel dit

Deel is nie 'n kompromie nie, dit is goeie onderrig. Twee tot drie leerders per stel is die soetkol: pare stry produktief oor die volgende reël kode, en in 'n drietal lees een, tik een en bou een. 'n Klasstel van omtrent tien stelle dek 'n klas van vyf-en-twintig tot dertig in drietalle, of 'n kleiner klas in pare. Bestee die geld wat jy spaar aan duursaamheid, nie aan kenmerke nie. 'n Taai bord wat 'n kwartaal se graad 7-hande oorleef, is twee brose werd wat dit nie doen nie. Kyk vir standaardkonnektors en herlaaibare batterye sodat 'n verlore kabel jou nie 'n hele les kos nie. As 'n stel algemene onderdele gebruik wat jy oral kan koop, is 'n enkele ontbrekende draad 'n vinnige regmaak eerder as 'n spesiale bestelling wat die klas weke lank stol.

'n Prioriteitsvolgorde wanneer geld knap is

As jy net in fases kan koop, koop in hierdie volgorde.

1. Gratis sagteware en een onderwysertoestel om mee te projekteer. Dit alleen laat jou 'n kwartaal lank kodering onderrig.
2. Een klasstel duursame mikrobeheerderstelle, gedeel twee of drie per groep. Weerstaan die drang om op hierdie stadium een per kind te koop.
3. Verbruiksartikels en onderdele: kabels, krokodilklemme, ekstra batterye, 'n handvol LED's en weerstande. Begroot omtrent 10 tot 15 persent van die stelkoste hiervoor.
4. Berging en etikettering: 'n genommerde, stapelbare houer per stel met 'n onderdele-kontrolelys binne-in die deksel geplak. Niks spaar meer geld as om die onderdele wat julle verloor te verminder nie.
5. Sensors en byvoegings, later, een klasstel op 'n slag, gedryf deur die projekte wat julle werklik aanpak eerder as deur die katalogus.

Wat om te weier om te koop

Nee sê is waar 'n skoenlapperbegroting oorleef. Slaan hierdie oor totdat jy seker is jy het dit nodig.

• Een duur robot per kind voordat jy weet die klas gaan die pad loop.
• Geslote ekosisteme waar elke kabel, sensor en battery eiendomlik en duur is.
• Stelle met wolke klein los onderdeeltjies wat teen week twee verdwyn het.
• Enigiets wat 'n betaalde intekening verg net om die redigeerder oop te maak.
• Die nuutste, blinkste bord wanneer 'n beproefde een dieselfde les leer.

Waar 'n stel soos die sheenbot∞ inpas

Sodra julle gereed is vir hardeware, is die prioriteite hierbo presies dít waarom ons die sheenbot∞-bord gebou het: duursaam, standaardkonnektors, herlaaibaar, en gelukkig met gratis blokkodering. Jy kan 'n klasstel by die winkel koop en dit teen twee of drie leerders per stel deel, en dan die sensorversameling laat groei soos julle projekte groei. As jy dit eerder wil sien werk voordat jy spandeer, laat 'n proefklas of 'n vakansiewerkswinkel by ons Kaapstadse akademie jou en 'n paar leerders eers die water toets. Wat jy ook al kies, die verskaffer-neutrale reëls geld steeds: koop min, koop taai, deel wyd.

Kernboodskap

'n Robotikalaboratorium op 'n skoenlapperbegroting is nie 'n afgeskaalde weergawe van 'n duur een nie. Dit is 'n ander, slimmer vorm: gratis sagteware, 'n klein stel taai stelle wat in pare of drietalle gedeel word, 'n geëtiketteerde houer met onderdele, en 'n ferm nee vir blinkerige toesluit. Begin daar, hou die klasse aan die gang, en laat die projekte jou vertel wat om volgende te koop.

Algemene vrae

Hoeveel stelle het ek nodig vir 'n klas van dertig?

Omtrent tien tot twaalf. Sit leerders in pare of drietalle. Jy sal meer bespreking en minder ledige hande kry as met een stel elk.

Het ons 'n volledige rekenaarlaboratorium nodig om te begin?

Nee. Een onderwysertoestel om mee te projekteer is genoeg om kodering te onderrig en om 'n gedeelde stel te demonstreer. As julle wel 'n laboratorium het, gebruik gratis simulators daarop sodat elke leerder gelyktydig kan oefen.

Is dit die moeite werd om onderdele vooraf te koop?

Ja. Kabels, batterye en klein komponente is die onderdele wat wegraak, en hulle is goedkoop langs 'n hele stel. 'n Klein onderdelehouer hou elke groep aan die werk in plaas van te wag.