'n Robotikastel se spesifikasieblad sê vir jou wat die hardeware kan doen. 'n Gratis simulator sê vir jou hoe gereeld dit werklik gebruik gaan word, en dít blyk meer saak te maak. Motortellings en sensorlyste lyk indrukwekkend op 'n kwotasie, maar 'n stel werk net wanneer die hardeware voor die leerder is, en dit is 'n klein skyfie van die week. 'n Simulator laat 'n kind by die huis kodeer, op 'n gedeelde laboratoriumskerm, of voordat 'n enkele stel gekoop is. Dit verander robotika van 'n gebeurtenis in 'n gewoonte.

Huiswerk sonder 'n stel in elke tas

'n Klasstel van tien stelle gaan nie saam met dertig leerders huis toe nie. 'n Simulator wel. Leerders skryf en toets hulle kode op enige skootrekenaar of 'n laboratoriummasjien, en flits dit dan in die volgende les na die robot. So word die skaars hulpbron, praktiese tyd met egte motors en sensors, bestee aan die ontfouting van gedrag eerder as aan tik van voor af. Wanneer stelle in die kas gesluit bly, of wanneer beurtkrag die helfte van die laboratorium uithaal, gaan die kodering steeds voort.

Wanneer 'n stel breek, loop die les steeds

'n Gebarste wiel, 'n pap battery, 'n ontbrekende kabel: in 'n regte klaskamer is daar altyd iets stukkend. As deel van die werk in 'n simulator leef, sit 'n leerder wie se robot af is nie vas en kyk na 'n maat nie. Hulle bou en toets voort in sagteware en skuif dan na hardeware wanneer 'n stel vrykom. Begroot ongeveer 10 tot 15 persent van jou stel-besteding vir onderdele, en laat die simulator die res van die gaping dek.

Een onderwyser, baie skerms

'n Simulator laat 'n onderwyser een keer demonstreer en elke leerder op sy eie skerm, teen sy eie pas, volg. In 'n les van 40 minute is dit die verskil tussen vyf kinders wat om een robot saamdrom en dertig wat elkeen die program laat loop. Nasien word ook makliker, want jy kan die kode en die gesimuleerde gedrag daarvan sien sonder om te wag vir 'n beurt op die hardeware. Daardie sigbaarheid is soveel werd as enige ekstra sensor op die spesifikasieblad.

Toets voor jy koop

Spesifikasies is moeilik om op papier te beoordeel. 'n Gratis simulator laat 'n skool die koderingsomgewing, die bloktaal en die lesvloei toets voordat 'n kwartaal se begroting aan hardeware verbind word. Bied 'n proefles aan, kyk of jou leerders in die eerste sessie iets op die skerm laat beweeg, en koop dan. Ons akademie-proefsessies in Kaapstad werk so, en die sheenbot∞-bord wat hulle gebruik het 'n simulator wat jy kan oopmaak voordat jy 'n stel by die winkel bestel.

Vrae om enige verskaffer te vra

Voordat jy 'n stel kies, vra oor die simulator, nie net oor die bord nie:

• Is dit gratis, en bly dit gratis sonder 'n lisensie per sitplek?
• Loop dit in 'n webblaaier, of moet elke masjien 'n installasie hê? Dit maak saak op toegesluit skoolskootrekenaars.
• Is dit dieselfde kode en blokke as die egte stel, of 'n uitgeklede demonstrasie?
• Kan 'n leerder dit vanlyn gebruik, of op 'n selfoon tydens beurtkrag?
• Simuleer dit die werklike sensors en motors waarmee jou stel gestuur word?
• Kan projekte gestoor en gedeel word, sodat huiswerk tussen lesse oorleef?

Die beste antwoord op "watter robotikastel" begin dikwels by die sagteware. 'n Sterk gratis simulator verdubbel stilweg die onderrigtyd wat jy uit elke stel kry wat jy koop, en dit laat jou die passing bewys voordat jy geld bestee. Vra vroeg in enige verkoopsgesprek vir 'n skakel na die simulator, en spandeer 'n middag daarin voordat jy die hardeware goedkeur.