Die kort antwoord

Vir die meeste kinders onder ongeveer twaalf kry 'n alles-in-een-onderwysbord meer werkende lesse gedoen. 'n Klassieke Arduino-beginnerstel verdien sy plek later, sodra die bedrading self is wat jy eintlik wil onderrig. Albei is goeie gereedskap. Hulle faal op verskillende maniere, en daardie faaloppervlak is wat bepaal watter een 'n regte klaskamer oorleef.

Bedrading eerste teenoor geïntegreerde sensors

'n Arduino-beginnerstel is 'n mikrobeheerder plus 'n broodbord en 'n sak los onderdele: springdrade, LED's, weerstande, 'n paar sensors, dalk 'n klein motor. Elke projek begin deur 'n stroombaan te bou. Dit is juis die punt. Die bedrading is die les, en 'n kind leer wat 'n optrekweerstand doen omdat die LED donker bly totdat hulle een byvoeg.

'n Alles-in-een-onderwysbord neem die sensors en uitsette wat 'n beginner die meeste gebruik en sit dit op een bord: knoppies, LED's, 'n zoemer, 'n lig- of temperatuursensor, dikwels 'n klein skerm en 'n bewegingsensor, alles intern bedraad. Die leerder bestee die les aan logika en kode, nie aan die broodbord nie. Die kompromie is eerlik. Jy wen werkstyd en verloor die praktiese elektrisiteitsles.

Die faaloppervlak by jong kinders

Die verskil wys sodra twintig kinders hul bokse oopmaak. Op 'n broodbord kan baie verkeerd loop voordat 'n enkele reël kode loop: 'n springdraad in die verkeerde ry, 'n LED agterstevoor in, 'n ontbrekende weerstand, 'n gebuigde pen, 'n draad wat lyk of dit sit maar nie sit nie. Een onderwyser kan nie twintig broodborde gelyk inspekteer nie, en 'n les van veertig minute kan verdwyn agter die jag op 'n los draad.

'n Geïntegreerde bord verwyder die meeste van daardie faalpunte. Die sensors is reeds gekoppel en kan nie verkeerd bedraad word nie, dus wanneer iets nie werk nie, is die oorsaak byna altyd die kode, wat presies is wat jy 'n beginner wil laat ontfout. Algemene dinge wat klaskamertyd op los-onderdeel-stelle opvreet:

• Springdrade wat uitval of in die verkeerde gaatjie sit
• LED's en diodes wat verkeerd om ingesit word
• Ontbrekende weerstande of weerstande met die verkeerde waarde wat 'n komponent opblaas
• Klein onderdeeltjies wat van die lessenaar afrol en wegraak
• Statiese elektrisiteit of growwe hantering wat 'n kaal skyfie doodmaak

Prys per werkende les, nie plakkerprys nie

Die syfer wat saak maak, is nie wat die stel op die rak kos nie. Dit is die koste per les wat werklik die leerdoelwit bereik. 'n Goedkoop beginnerstel met dosyne los onderdele kan uiteindelik duurder wees sodra jy reserwe-onderdele, onderwysertyd en lesse wat aan hardewarefoute verlore gaan, bytel. Begroot ongeveer tien tot vyftien persent van 'n los-onderdeel-stel se prys elke jaar vir vervangingsdrade, LED's en verbindings, en meer as die stelle tussen klasse rondbeweeg. 'n Alles-in-een-bord het gewoonlik minder dinge om te verloor of te breek, dus bly sy koste per werkende les platter oor 'n skooljaar heen.

Faktor	Arduino-beginnerstel	Alles-in-een-bord
Opsteltyd per les	Hoog: bou eers die stroombaan	Laag: prop in en kodeer
Faalpunte voordat kode loop	Baie	Min
Wat dit die beste leer	Elektronika en stroombane	Logika, kode, waarneming
Deurlopende koste van reserwe-onderdele	Hoër	Laer
Beste ouderdom om te begin	Ongeveer 13 en op	Ongeveer 8 en op

Wanneer 'n Arduino-beginnerstel die regte keuse is

Niks hiervan maak los-onderdeel-stelle 'n swak aankoop nie. Hulle is die beter keuse wanneer die elektronika die vak is, en nie 'n afleiding daarvan nie. Gryp na 'n Arduino-beginnerstel wanneer:

• Leerders ongeveer dertien of ouer is en gereed is vir stroombaanteorie
• Die doel ingenieursvaardigheid is: spanning, stroom, bedrading, en later soldeer
• Jy een-tot-een of in klein groepies onderrig waar elke lessenaar nagegaan kan word
• Leerders op pad is na robotikakompetisies of 'n makerspace

Vir 'n groot klas jonger kinders wat leer kodeer, sal dieselfde geld versprei oor geïntegreerde borde gewoonlik meer lesse koop wat werklik werk.

Hoe dit by sheen lyk

Ons eie hardeware volg die geïntegreerde benadering. Die sheenbot infinity-bord sit die algemene sensors, 'n skerm en uitsette op een bord, sodat 'n beginner in die eerste les kode kan skryf in plaas van in die derde. Voordat enige hardeware betrokke is, kan leerders dieselfde blokkode in die blaaier probeer met die verse-simulator, wat die koste van breekskade heeltemal wegneem terwyl hulle hul voete vind. As jy dit eerder in 'n klas wil sien voordat jy koop, laat die akademie se proefles 'n kind die bord gebruik met 'n onderwyser byderhand, en volledige stelle is op die winkel. Die raad hierbo geld ongeag watter handelsmerk jy kies: pas die gereedskap by die ouderdom en by die ding wat jy werklik onderrig wil hê.

Wegneemboodskap

Kies volgens faaloppervlak en volgens koste per werkende les, nie volgens die aantal onderdele op die boks nie. Jonger kodeerders en groter klasse word gewoonlik beter gedien deur 'n alles-in-een-bord wat die les aan dink bestee. Ouer leerders wat die elektrisiteit self wil verstaan, word beter gedien deur 'n Arduino-stel wat bedrading eerste stel. Koop die een wie se foute die les leer wat jy eintlik probeer gee.

Algemene vrae

Kan jonger kinders ooit Arduino gebruik?

Ja, met noue toesig en voorafgeboude stroombane, maar dan verloor jy die meeste van die rede om in die eerste plek los onderdele te gebruik. As 'n volwassene dit vir hulle bedraad, doen 'n geïntegreerde bord dieselfde werk met minder wat kan skeefloop.

Beperk 'n alles-in-een-bord hulle later?

Nie regtig nie. Die kodeervaardighede dra direk oor, en die meeste leerders wat op 'n geïntegreerde bord begin, beweeg na broodborde en pasgemaakte stroombane sodra hulle hul eie projekte wil bou. Om eenvoudig te begin plaas nie 'n plafon op nie.

Wat van 'n aankoop vir die huis eerder as vir 'n klas?

By die huis kan jy een kind van naby dophou, dus is 'n beginnerstel meer werkbaar as in 'n klas van twintig. Selfs so, as die doel kodering eerder as elektronika is, bereik 'n geïntegreerde bord die lekker deel vinniger en oorleef dit om tussen sessies weggepak te word.