KI-kodeerhelpers is in jou klaskamer of jy hulle toelaat of nie, en daarom is die nuttige vraag nie hoe om hulle uit te hou nie, maar hoe om die leer eerlik te hou terwyl hulle daar is. Die antwoord is 'n handvol klein relings wat die redenering by die leerder hou, want juis daardie redenering is wat 'n KI die graagste oorslaan. Drie gewoontes doen die meeste van die werk: gee wenke nie oplossings nie, voorspel voordat jy loop, en verduidelik voordat jy saamvoeg.

Besluit wat jy eintlik beskerm

Die doel van 'n kodeerklas is nie werkende kode nie. Dit is die redenering wat werkende kode oplewer: om 'n probleem te lees, 'n plan te vorm, te voorspel wat 'n stuk kode sal doen, en die gaping te sluit tussen wat jy verwag het en wat werklik gebeur het. 'n KI-helper kan binne sekondes 'n voltooide funksie oorhandig. As 'n leerder dit inplak sonder om dit te lees, loop die kode maar het die denkwerk nooit gebeur nie.

Dit herformuleer die hele debat. Jy polisieer nie of KI gebruik is nie. Jy beskerm die geestelike werk. 'n Reling is goed as dit daardie werk by die leerder hou, en nutteloos as dit net probeer om die gereedskap uit die vertrek te hou.

Drie relings wat die denkwerk by die leerder hou

Wenke, nie oplossings nie

Stel die huisreël dat KI die volgende stap, 'n vraag of 'n stootjie mag gee, maar nie 'n voltooide antwoord nie. In die praktyk is dit een opdrag plus een aanwysingsgewoonte. Leer leerders om te vra wat moet ek volgende nagaan eerder as skryf dit vir my. By jonger leerders modelleer die onderwyser eers die goeie aanwysing op die bord sodat die klas die verskil hoor tussen om 'n leidraad te vra en om die oplossing te vra.

Voorspel-dan-loop

Voordat enige kode geloop word, die leerder s'n of die KI s'n, sê of skryf die leerder wat hulle verwag om te gebeur. Dan loop hulle dit. Die gaping tussen die voorspelling en die uitkoms is die les. Hierdie een gewoonte ontbloot kopieer-en-plak stilweg: 'n leerder wat nie kan voorspel wat 'n blok of reël doen nie, het dit nog nie verstaan nie, en nou weet julle albei dit voordat dit in 'n werkende program begrawe word.

Verduidelik-voor-jy-saamvoeg

Niks gaan in die projek in voordat die leerder dit in gewone taal kan verduidelik nie, reël vir bedoeling. As hulle nie kan sê wat 'n deel doen en waarom dit daar is nie, word dit nie saamgevoeg nie. Dit is die kodehersieningsbeweging wat professionele spanne gebruik, afgeskaal na 'n klaskamer. Dit verander KI-uitset van iets om te aanvaar in iets om te ondervra.

Skuif assessering na die proses, nie net na die produk nie

As jou punte net die finale program beloon, maak KI daardie program goedkoop en meet jou assessering niks meer nie. Skuif gewig na die dinge wat 'n gereedskapstuk nie namens die leerder kan lewer nie. 'n Mondelinge deurloop van hul eie kode. 'n Kort voorspel-dan-loop-logboek. 'n Nota oor waar hulle vasgeval het en hoe hulle weer losgekom het. Beste van alles is lewendige wysiging: vra die leerder om 'n werkende program voor jou te verander, byvoorbeeld om die robot links te laat draai waar dit tans regs draai. 'n Leerder wat sy kode verstaan het, kan dit binne 'n minuut doen. 'n Leerder wat dit net ingeplak het, kan nie.

Dit pas ook by hoe CAPS-belynde assessering reeds proses en bewys van redenering waardeer, dus vind jy nie 'n nuwe rubriek uit nie, jy weeg dit net na dinge toe wat KI nie kan vervals nie.

Leer die aanstuur van KI as 'n vaardigheid, nie net as 'n versoeking nie

Om 'n gereedskapstuk goed aan te stuur, is self die moeite werd om te onderrig. Om 'n probleem in stukke op te breek, die gedrag wat jy wil hê presies te beskryf, die uitset krities te lees, en 'n antwoord wat verkeerd is te verwerp, is presies die ontledings- en spesifikasievaardighede wat 'n kodeerklas bestaan om te bou. Moenie dus net beperk nie. Sit tyd opsy om die goeie weergawe te leer: hoe om 'n duidelike versoek te skryf, hoe om te toets wat terugkom, en hoe om 'n selfversekerde antwoord raak te sien wat nie eintlik werk nie. Leerders wat dit kan doen, oefen werklike ingenieursoordeel.

Waar hardeware dit makliker maak

Fisiese robotika gee jou 'n reling verniet, want die robot is die grondwaarheid. Jy kan nie 'n lynvolger aan die praat kry om te werk nie, en voorspel-dan-loop word natuurlik wanneer die klas kyk hoe 'n regte masjien die ding óf doen óf nie. Daar is ook 'n praktiese Suid-Afrikaanse bonus: 'n stel wat sy program op die bord loop, hou aan werk deur beurtkrag, wanneer 'n KI-gereedskapstuk in die wolk in elk geval dalk vanlyn is.

Dit is hoe ons klasse by die sheen akademie aanbied. Die sheenbot∞-bord gee leerders iets wat hulle voor 'n maat of onderwyser moet verduidelik en wysig, en dieselfde voorspel-dan-loop- en verduidelik-voor-jy-saamvoeg-gewoontes loop deur ons vakansiewerkswinkels. Die gereedskap verander; die relings nie.

'n Beginner-KI-beleid wat jy teen die muur kan plak

• Net wenke. Vra KI vir die volgende stap of 'n vraag, nooit vir 'n voltooide oplossing nie.
• Voorspel voordat jy loop. Sê wat jy verwag om te gebeur, en loop dit dan.
• Verduidelik voordat jy saamvoeg. As jy dit nie kan verduidelik nie, gaan dit nie in die projek in nie.
• Wees gereed om dit lewendig te verander. Aanvaar dat jy gevra sal word om jou eie kode ter plaatse te wysig.
• Besit die foute. Verkeerde KI-antwoorde is normaal; jou taak is om hulle te vang.

Die kern daarvan

Om KI-helpers te verbied, is nie afdwingbaar of opvoedkundig nie. Relings is albei. Hou die redenering by die leerder deur wenke nie oplossings nie, voorspel-dan-loop, en verduidelik-voor-jy-saamvoeg, assesseer dan die proses eerder as net die produk en leer leerders om die gereedskap goed aan te stuur. Doen dit en 'n KI-helper hou op om 'n kortpad om leer te wees en word nog iets wat 'n jong kodeerder geleer het om te beveel. Vir meer onderwysernotas soos hierdie, blaai deur ons nuuskamer.

Moet ek KI-gereedskap sommer in die klas verbied?

'n Verbod is moeilik om af te dwing en mis die punt, want leerders sal hierdie gereedskap oral elders teëkom. Relings wat die denkwerk beskerm, plus assessering wat proses beloon, doen veel meer as 'n reël wat jy nie kan polisieer nie.

Hoe jonk is te jonk hiervoor?

Die gewoontes skaal goed af. By vroeë leerders modelleer die onderwyser die goeie aanwysing en doen voorspel-dan-loop hardop as 'n klas; ouer leerders doen dit onafhanklik en begin die gereedskap self aanstuur.

Wat as 'n leerder se KI-antwoord verkeerd is?

Dit is die les, nie die mislukking nie. Om 'n selfversekerde maar verkeerde antwoord te vang, is die vaardigheid wat jy wil hê, so hanteer elke foutiewe voorstel as 'n kans om voorspel-dan-loop en verduidelik-voor-jy-saamvoeg te oefen.